Irvine

Wordt vervolgd

eshuisfamily — Sat, 24 Oct 2009 06:30:00 GMT

Hallo allemaal.

Het vervolg van deze blog staat op: www.famoverzee.blogspot.com.

Dat werkt hopelijk beter voor de mensen met een kliksafe-internet abonnement. So: read along please, you're all invited to share some of our life with us.

De blogspot blog is een site die we in het verleden ook al eens gebruikt hebben en die ik nu weer nieuw leven ingeblazen heb. Ik heb er wat mee gestoeid, daarom staan er nu twee afleveringen en een filmpje op.

Dus... het SPANNENDE vervolgverhaal wordt vervolgd, haha. En we vinden het erg leuk om af en toe wat commentaar van jullie te lezen; je kunt dat gewoon onderaan intypen.

Groeten!

De kleine man

eshuisfamily — Sun, 4 Oct 2009 14:39:00 GMT

Joel loopt! Tot groot genoegen van hemzelf. Het filmpje is op 18 september gemaakt, en aangezien hij iedere dag verwoede pogingen deed en doet om zichzelf te verbeteren, is hij nu al in de hardloopfase beland. Dat houdt in dat

-zodra de buitendeur opengaat, hij naar buiten rent, zover mogelijk van ons appartement af

-als ik hem vertel dat ik z'n luier ga verwisselen, hij hard wegrent

-als we een eindje gaan lopen, hij heel happy met ons meeloopt (en nee, hij wil geen handje meer vasthouden) TOTDAT hij merkt dat we weer richting huis gaan. Dan draait hij zich om en rent er vandoor. Dus verzinnen we nu allerlei slinkse omwegen om weer thuis te komen.

De afgelopen week heeft hij ook ontdekt hoe hij weer kan gaan staan als hij gevallen is zonder zich ergens aan vast te houden. Hij gaat dan op z'n hoofd staan, met z'n voeten op de grond (nog wel) en op een of andere manier vindt hij dan genoeg balans om overeind te gaan. Z'n hele lijfje lijkt wel een grote spierbundel.

Nog een paar dingen over de kleine man:

-Zodra hij merkt dat ik in de keuken aanstalten maak om eten klaar te maken, rent hij naar het keukenhekje toe om de boel in de gaten te houden. En als we beginnen met tafeldekken, staat meneer binnen de kortste keren ook buiten te springen (we eten eigenlijk altijd buiten sinds we bij het afval een heerlijke sofa + koffietafel hebben gevonden). Heel happy zit hij in de kinderstoel, af en toe geeft hij een brul als Henk hem niet snel genoeg wat in de mond stopt. Als hij z'n bord leeg heeft, begint hij mij in de gaten te houden. En echt waar, zodra ik de laatste hap van m'n bord neem en denk dat ik 'es ff heerlijk achterover kan gaan zitten, begint hij te roepen en uit de kinderstoel te klimmen. Want dan moet hij zonodig naar mij toe voor een slokje melk.

-Hij heeft het erg naar z'n zin in de fietskar. En hij heeft deksels goed door wanneer we op de plaats van bestemming zijn; ik heb m'n fiets nog niet stilgezet ergens tegenaan of hij begint al aan z'n helmpje te trekken. Hij is OK met z'n helm zolang we fietsen, maar als we dan stoppen moet hij direct af.

-Hij begint geluiden na te doen en dingen aan te wijzen. Gebaren landen altijd goed bij hem; bye-bye en high-five, klap-klap en het gebaar voor een vogeltje doet hij allemaal zonder meer na. En hij lijkt er ook lol van te hebben, dus ik heb m'n 'baby sign language' boek er maar weer es bijgehaald. Alles wat eetbaar is noemt hij op dit moment 'mama', dat komt vast omdat zoveel van z'n eten bij mij vandaan kwam en komt. Hij heeft ook zelf een spelletje bedacht: hij pakt iets (zand, steentjes, een stuk speelgoed) en wijst naar Henk of mij en roept 'ta'. Het idee is dan, dat wij onze hand ophouden, dan geeft hij het aan ons, wij zeggen 'dankjewel' en vervolgens houden we onze hand weer open zodat hij het weer terug kan pakken. Dat gaat dan zo een poosje door. Maar als het iets is wat hij ook heel lekker vindt, dan merk je dat hij het eigenlijk niet los kan laten.

-Soms moet hij de hele tijd bij mij zijn en dan sjouwt hij ook echt continue achter me aan. Als ik dan naar de wc gaat, gaat hij als een hondje voor de deur zitten en probeert z'n handje er onderdoor te steken. En o ja, hij moet ook altijd iets in z'n handen hebben. Dus kan het gebeuren dat hij na 't eten alle bestek van tafel pakt en dan met in z'n ene hand 3 vorken en nog een knuffeltje en in z'n andere hand oma's muziekspeeltje door het huis heensjouwt. Ziet er echt maf uit!

Nou, de volgende keer weer meer over de rest van de familie! Jullie hebben nog een campingtrip tegoed en verder wil ik ook nog een keer wat over het leven hier schrijven.

Groetjes.

Gallery: omgeving

eshuisfamily — Wed, 16 Sep 2009 13:35:00 GMT

Droog!!

eshuisfamily — Wed, 16 Sep 2009 13:31:00 GMT

Hallo weer

Vorige week maandag (7 sept) was hier een vrije dag - Labour Day. Gerard was bij ons, en we zijn met z'n allen naar Irvine Regional Park geweest. Daaromheen kun je heel mooi wandelen. Het park is mooi groen, omdat overal de sproeiers in de grond zitten, maar eromheen zie je hoe de natuur hier 'echt' is, hoe het eruit ziet als er niet gesproeid wordt.

Daar zijn we nog niet echt aan gewend, dat alles hier groen is bij de gratie van irrigatie. Op de foto's kun je goed zien hoe droog alles is. Wat je ziet aan groen zijn cactusachtige planten en bomen met dikke leerachtige, donkergroene, kleine blaadjes. Je kunt je daar precies voorstellen hoe snel en gemakkelijk hier een grote brand kan ontstaan.

En dan te bedenken dat het waarschijnlijk nog wel een paar maanden duurt voordat het echt gaat regenen. We kijken er nu al naar uit. En vooral naar hoe fris het ruikt als je na een warme periode een flinke regenbui krijgt.

In en tussen het groene gedeelte ligt het park.

The family

Veel groeten! en geniet maar flink van iedere keer dat het regent, haha!

Verjaardagen!

eshuisfamily — Wed, 2 Sep 2009 20:36:00 GMT

Hallo allemaal!

Hoog tijd om weer eens wat van ons te laten horen. Vorige week en die week daarvoor hebben we de verjaardagen van Joel en Rebecca gehad. Groot feest; vooral voor Rebecca, want Joel weet er nog niets van uiteraard. Becs heeft echt zo naar beide verjaardagen toegeleefd! Op Joel's verjaardag hebben we verder niets speciaals gedaan.

Voor Rebecca's verjaardag hadden we de avond van tevoren heel veel balonnen opgeblazen (het was nog lastig om dat geheim te houden, ze is die avond echt zo vaak uit bed gekomen!) en een deel bij haar bed gelegd en een deel in de woonkamer. Plus haar stoel versierd en slingers uiteraard.

De volgende morgen toen ze wakker werd, zei ze: 'mama, er liggen allemaal ballonnen bij mijn bed'. Ze ging ook 'es in de woonkamer kijken en kwam helemaal opgetogen terug: 'mijn stoel is helemaal covered in flowers' (ze begint weer steeds meer engels te praten, nu met amerikaans accent) en 'papa, kom eens kijken wat ik in de living room gezien heb!'.

Nou, het was helemaal geweldig, echt waar. We hadden haar kado (een fornuisje) via internet besteld, dus dat was een paar weken geleden al aangekomen via de post en vanaf die tijd was ze zo nieuwsgierig wat er nu in die doos zat. Allerlei gissingen hebben we samen gemaakt en ze wilde het liefst dat er een 'cookertje' inzat. Ze snapte ook zo goed dat Henk en ik wel mochten weten wat erin zat, maar zij niet! Dus toen op 25 augustus 's ochtends bleek dat er een fornuisje inzat, was ze de koning te rijk. Henk had vrij genomen, dus konden we 's ochtends met z'n allen even weg. We zijn naar een speelpark vlakbij geweest, waar ze in treintjes en draaimolens kon rijden. Goeiedag zeg, worden kleine kinderen soms nooit duizelig? Voor haar kon de pret niet op, maar wij zagen op een gegeven moment aardig groen. Na een snelle lunch in het park, hadden we haar feestje. Van tevoren had ze me al verschillende keren duidelijk verteld dat er niet meer dan vier kinderen mochten komen 'anders is het veel te veel'. Dus daar heb ik dan ook maar bij gehouden; ik was al gewaarschuwd voor huilende jarigen die hun feestje helemaal niet meer kunnen overzien. Het was echt beregezellig; we hebben ze eerst een poosje hier gehad en na de taart (die bruin moest zijn, met 'pink icing', dus ik heb braaf een chocoladetaart gemaakt en er roze glazuur op gespoten) zijn we met alle kids + aanwezige ouders naar het park gegaan, waar ze gespeeld en door het zand gerold hebben. Becs had echt een fantastische dag, en wij dus ook! Geeft wel een voldaan gevoel hoor als je zo'n leuke dag voor je kind kunt maken. Nou, hier komen de foto's:

zandman; het blijft leuk om deze foto's te maken!

Kadootje van zus - 'Joel is nog te klein, dus ik zal hem wel helpen met losmaken'

Papa en mama's kado

Boekje van tante Annelies

De taart! (die overigens gewoon een rozijnenbrood was....)

the young man himself (deze foto is een paar weken eerder gemaakt)

's Ochtends vroeg op Becca's verjaardag.

Kok in opleiding

in het treintje - niet echt berekend op lange Nederlanders

en in de waterfiets. Waar ze helemaal doorweekt uitkwamen, maar aangezien het ontzettend warm is, was ik eigenlijk jaloers op ze!

Samen met Thijs - z'n moeder wist dat Rebecca een keukentje kreeg, dus Thijs bracht eten mee.

De taart - het is niet helemaal duidelijk wie nou de kaarsjes uitgeblazen heeft....

... maar de smaak is raak!

Spelen met al het nieuwe speelgoed

Op weg naar het park - jullie camera is nog steeds in gebruik Annelies en Jankees!

Flink haren wassen 's avonds....

Nog iemand (x2) die er lol van heeft. Overigens klimt Joel sinds een week of 2 zonder problemen bovenop dit soort toestellen...

van al dat spelen krijg je trek! Op de achtergrond kun je Joel ook nog zien kruipen.

Dat was het wel weer. Bedankt voor alle kaarten en kadootjes die we over de post kregen; het is echt zo fijn om te weten dat jullie aan ons denken! En Rebecca vindt post ook wel zo geweldig!

Groets voor nu!

Gallery: Verjaardagen kids

eshuisfamily — Wed, 2 Sep 2009 13:20:00 GMT

Gallery: allerlei

eshuisfamily — Thu, 23 Jul 2009 13:50:00 GMT

Summer is here!

eshuisfamily — Thu, 23 Jul 2009 13:46:00 GMT

Hallo allemaal

sinds de eerste week van juli is het hier echt WARM! 'S Ochtends om een uur of 9 is het in de schaduw al 30 graden. De lucht is de hele dag strakblauw, vanaf dat je opstaat totdat het donker wordt (vroeg; om 9 uur is het helemaal donker). Gelukkig koelt het savonds best af, maar overdag is het echt heel erg warm. En droog! we drinken echt zoveel. Als je een stukje gaat fietsen is een liter water echt niks. De afgelopen weken had Rebecca zwemles en dat was van 1 uur tot half twee, dus ik iedere dag op het heetst van de dag met 2 kids op de fiets.... Pffff. Becca zei pas: 'ik wil dat de zon uitgaat en dat de winter komt'.

'n Paar foto's van zwemles; ze vondt het ontzettend leuk en is ook een stuk zelfverzekerder in het water geworden.

Ik zat altijd met Joel in de schaduw op een stoel, maar hij werd zo driftig, altijd wilde hij ook perse naar het water toe. Een keer heb ik hem laten kruipen, dan gaat hij in een rechte lijn er naartoe, maar de stoep is zo heet dat hij helemaal rode armpjes had. Dus daarna hield ik hem maar vast, maar dan kon hij zo boos worden!

Het goede nieuws is dat onze spullen afgelopen vrijdag aangekomen zijn!! Onverwacht ging het toch nog heel snel; de boot had twee weken vertraging, dus wij hadden niet verwacht dat we iets zouden horen voor afgelopen donderdag, hadden ze die maandag ervoor toch Henk op z'n werk gebeld dat het door de douane heen was en of ze vrijdag bij ons terecht konden. Nou, natuurlijk! Henk heeft een dag vrijgenomen en nu zijn we al weer door alle dozen heen. Behalve de boeken en cd's, die staan er nog want we moeten nog een boekenkast kopen (of vinden, haha...)

Rebecca was zooo blij, de zei tegen de verhuismannen die alle dozen binnen zetten: 'we've been waiting for a very very long time' en het is net of ze opeens een stuk rustiger is geworden! En letterlijk AL haar speelgoed moest ze uitpakken en bekijken, dus de vloer van de woonkamer en hun slaapkamer lag bezaaid met duplo, puzzelstukken, serviesjes spullen, poppekleren, auto's, enzovoort. 'Mag ik vandaag heeeel veel rommel maken, mama?' Tja, wat moet je dan zeggen he.

'That pink bike is my bike' Vandaag werd ik trouwens door de politie aangehouden, ik ging even naar het postkantoor en Becca ging op haar fiets, ik liep met de buggy, gewoon over de stoep, maar ik werd aangehouden omdat Rebecca geen helm op had. Zijn we maar teruggelopen om haar helm op te halen. Ze hebben hier nog niet helemaal door dat Nederlanders bij wijze van spreken op de fiets geboren worden.

Fietsen weer in elkaar zetten + de buggy

Stokke reclameplaatje!

De box - Joel vindt het nog leuk ook! Hij heeft opeens ontdekt dat hij zichzelf kan optrekken, dus zitten - staan - lopen - zitten - staan is nu geen enkel probleem meer. Pff... hij is opeens zo snel! Achter hun bed staat een kastje, daar gaat hij ook aan staan en aan van alles en nog wat, wat hij maar vast kan pakken gebruikt hij om te gaan staan!

Afgelopen zaterdag zijn we nu eens op de fiets naar de oceaan geweest. We hebben een supermooi fietspad ontdekt, het heet 'mountains to sea trail', dus we gaan ook maar een keer richting de bergen fietsen. Het fietspad ligt helemaal van de weg af, dus is lekker rustig en heel mooi:

Het fietspad loopt langs San Diego creek; die is nu bijna leeg, maar schijnt in de winter aardig vol te zijn. We zijn benieuwd naar hoe het er dan uitziet; op verschillende plaatsen langs het fietspad staan ook bordjes waarop gewaarschuwd wordt dat het pad overstroomd kan zijn. Dat kun je je nu niet eens voorstellen, zo droog en warm is het.

Joel vindt het zand zo geweldig mooi! Hij kruipt overal heen, is ook niet bang meer voor de zee, maar zit, rolt en kruipt het liefst in het zand. En hij eet het ook op, de volgende dag zit het in z'n potje.

Het strand waar we nu waren liep vrij steil naar beneden op het eerste stuk, daardoor waren de golven hoog en heel sterk. 't Was mij een beetje te gek, maar Henk heeft tijden in de zee gezeten. Ik heb maar zandkastelen gebouwd met de kids.

Nog wat losse foto's:

Joel in 'bad'.Hij vindt de warmte maar niks; hij slaapt nu wel drie keer per dag overdag. 's Morgens een paar uur, dan net na 't eten een uur en aan 't eind van de middag nog weer een uur en dan gaat hij 's avonds zo weer om 7 uur naar bed.

Bezoek van een hagedis; die zitten hier heeeeeel veel, maar zodra ze je aan voelen komen schieten ze weg onder het struikgewas. Deze zat bij onze deur toen we thuiskwamen, dus kreeg ik eindelijk de kans om er een op de foto te zetten.

Becca bij haar poppenhuis; je kunt alles eruit halen en het huis helemaal opnieuw inrichten. Dus jaja, Petra speelt met een poppenhuis; wie had dat ooit kunnen denken! Het leeft echt helemaal voor Rebecca en als ik haar kamer schoonmaak, gaat zij haar huis schoonmaken. Geweldig!

Snacks bij de playground.....

.... waar ook heeel veel zand is!

en waar Joel zich overal aan kan vasthouden.

Op weg naar het park.

O ja, we hebben ook weer een piano! Via een vrouw uit de kerk, via Nanny zijn we in contact gebracht met mensen die een piano kwijt wilden en we hebben hem gekocht!!! We zijn zo blij! Het is een hele mooie; en van binnen ziet hij er letterlijk als nieuw uit! Ik heb vandaag een verhuizer gebeld, volgende week donderdag wordt hij hier gebracht.

Verder zijn we bezig om ons rijbewijs te halen, theorie doorwerken. Het is niet heel veel anders dan in Nederland, maar er zijn wel wat andere regels wat voorrang enzo betreft. En andere borden natuurlijk. Dan afrijden, weet je hoe weinig dat hier kost? $28. Ongelooflijk he! We balen er wel van dat we niet gewoon met ons europese rijbewijs mogen rijden, want in Nederland zijn de regels veel stricter, dus eigenlijk leer je veel preciezer rijden dan dat de mensen hier gewend zijn. Maar goed, 't zijn nu eenmaal de regels.

Ik (Petra) heb een paar weken geleden mijn aanvraag voor een werkvergunning opgestuurd; nu is het voor mij afwachten. Er is een kans dat ik de vergunning niet krijg, maar de mevrouw op de uni die me geholpen heeft met alle papieren heeft me verzekerd dat eigenlijk iedereen die een vergunning aanvraagt (en betaalt, tis niet goedkoop!) hem ook krijgt. En dan kan ik op zoek naar een baantje. Ik baal er soms wel van dat er echt niks is wat ik kan doen. We zijn ook bezig om onszelf de registreren als pleeggezin. Daar heb je geen werkvergunning voor nodig, maar wel een Social Security Number en dat kan ik pas aanvragen als ik een werkvergunning heb. Dus ik kan echt helemaal niks doen op het moment. Gelukkig hebben we inmiddels wel kennis gemaakt met wat mensen, dat helpt me echt. Tijdens de zwemlessen heb ik een andere moeder leren kennen, die heeft me gisteren meegenomen naar de bieb, dat was heel gezellig. Dat klikt heel goed. En vandaag is Nanny (de nederlander) haar 2 jongste kinderen (Nienke, 7 en Matthijs, op 1 dag na even oud als Rebecca) hier geweest, dat was ook erg gezellig. Verder ben ik me aan 't verdiepen in wat studies, maar daar moet ik voor gaan lenen en daar zie ik tegenop. Iedereen zegt dat ik het gewoon moet doen, want ook al vindt ik het veel geld, de studieschuld die ik dan krijg is relatief gezien helemaal niet hoog omdat hier iedereen die studeert standaard een veel hogere schuld heeft, dus de mensen hebben zoiets van: waar heb je het over. Maar zelf vindt ik het een hele stap en we zijn er nog niet uit.

Nou, de hartelijke groeten van ons allemaal!

Gallery: Ocean/beach

eshuisfamily — Mon, 6 Jul 2009 12:49:00 GMT

The sea, the sea

eshuisfamily — Mon, 6 Jul 2009 12:38:00 GMT

zo heet een boek wat ik ooit eens gelezen heb en daar moet ik aan denken nu ik dit ga typen. De afgelopen weken zijn we 2 keer naar het water geweest. Met een beetje topo kennis (ik heb het zelf voor de zekerheid even nagezocht ;-) weet je dat we vlak bij de Pacifische Oceaan zitten. Met de bus ben je er zo. Orange County, dat is de provincie waar we in zitten, heeft verschillende prachtige stranden en is onder andere beroemd vanwege de surfmogelijkheden. Zover zijn wij overigens nog niet, haha. Maar de golven zijn inderdaad geweldig; ik heb geprobeerd het vast te leggen op de foto's, maar het is lastig om precies op tijd te zijn. De meeste plaatjes zijn uiteindelijk van vlak voor of vlak nadat ze breken. Anyway, tis erg mooi! Golven, golven, golven en als je 's avonds in bed ligt en je doet je ogen dicht, voel je ze nog. Gerda, je zou het geweldig vinden! Je moet best een sterke zwemmer zijn om echt te gaan zwemmen, vooral ook omdat de golven best hoog zijn (wij hebben ze denk ik tot ongeveer 2 meter gehad, ze zijn iet allemaal zo hoog hoor), maar tis heerlijk om in een golf met de golf mee proberen te gaan. Deze keer dus heel veel foto's. Henk deze week op conferentie in Boston, dus hij mocht weer in het vliegtuig. Gelukkig is het tijdsverschil nu maar 3 uur, dus hij is niet zo jetlagged als een paar weken terug.

Laguna Beach, hier zijn we het eerst geweest.

Afgelopen vrijdag was een vrije dag, toen zijn we 's middags naar Corona Del Mar gegaan, daar zijn alle volgende foto's van.

Joel in actie; hij stopt echt alles in z'n mond.

en nog een bovenaanzicht!

Zo ziet het strand eruit; een stuk zandstrand, daarna gewoon rotsen, die ook een stuk omhoog gaan.

Eindeloos plezier... water halen uit de zee

het zandmannetje!

En hier ook nog wat plaatjes van de kids. Rebecca heeft vandaag haar eerste zwemles gehad, via de universiteit kunnen kinderen van werknemers goedkoop op les en daar hebben we haar voor ingeschreven. In het zwembad hier op de community zwemt ze al heel leuk met d'r bandje (zie video), op les leren ze zonder bandje zwemmen. Ik heb gezellig met een andere moeder zitten kletsen; ik had het expres deze week afgesproken nu Henk weg is, anders kunnen er zomaar hele dagen voorbij gaan zonder dat ik andere volwassenen spreek. Ik zal wel wat foto's van de les maken, dan komen die er ook een keer op.

Joel's favoriete plekjes!

Missie!

Kwijl kwijl, er komen vast nog meer tanden aan ;-)

Nou, echt een waterverhaal deze keer, en we zijn vast van plan om snel weer te gaan. Idealiter met de fiets!

Erop uit

eshuisfamily — Mon, 22 Jun 2009 10:15:00 GMT

Hallo allemaal!

Het is nu maandag en Rebecca is naar de Vacation Bible School van de kerk. Ik heb vanmorgen geholpen, stond achter de intekentafels, maar nu ben ik weer thuis en Joel ligt lekker te slapen, dus heb ik m'n handen even vrij.

De kids in de kerk; je kunt aan becca zien dat ze nog een beetje verlegen is.

De kids in de kerk en als ze naar buiten komen. Becca zit in de groep van 3-jarigen; het jongetje dat voor haar loopt is Thijs.

Vorige week hebben we een leuke week gehad. Op maandagmiddag ben ik met de kids bij Nanny van der Veer geweest (het nederlandse gezin dat we in de kerk ontmoet hebben). Rebecca heeft heerlijk gespeeld met Thijs, hun jongste, die op 1 dag na even oud is als becca. Ik denk dat ze het erg leuk vond dat Thijs ook een mix van engels en nederlands praatte. In elk geval had ze het goed naar d'r zin, want ze wilde helemaal niet mee toen ik weer naar huis ging. We hebben nu ook een fiets met twee zitjes van hen in bruikleen gekregen; dus onze wereld wordt opeens veel groter!Ik had er al tegenop gezien om met 2 kids elke dag een dik half uur heen en een dik half uur terug te lopen naar Bible Camp, en tis eigenlijk net te ver voor becca, toen kwamen ze opeens met did aanbod. Henk zei: 'zo worden je gebeden verhoord'! Gauw een helmpie voor Joel gekocht, daar schijnen ze hier nogal streng op te zijn voor kids en we hadden er nog niet een voor hem. Die van becs is op de boot, dus voor haar hebben we ook een oude van de vanderVeers gekregen.

De helm van becca

en Joel met z'n helm.

Vorige week vrijdag ben ik met de vrouw van Henk's collega en haar 2 kids (Maria, 5 en Anton, 3) naar het park geweest. Dat was ook erg gezellig. Marina is Russisch, Espen (Henks collega is Noors), Maria is in Noorwegen geboren, Anton in the VS en nu verwachten ze in augustus hun 3e kindje. Ze wonen ook in dezelfde community als wij, dus vlakbij.

Klaar om naar het park te gaan

Rebecca en Maria op de wip

de kleine man!

eendjes voeren

Je kunt wel zien dat de kids het naar hun zin gehad hebben (en de moeders ook). Dit park is heel mooi, erg groot, met verschillende speelplaatsjes voor de kinderen. Er staan veel bomen, zodat je ook altijd wel een schaduwplekje kunt vinden, want de zon begint nu echt heet te worden.

Zaterdagochtend gaan we nu vaste prik naar de markt. De groenten zijn daar echt zo vers; allemaal locaal, dat kun je echt proeven! De grapefruits die we gekocht hadden, waren de dag ervoor geplukt! Krijg dat in Engeland maar eens voor elkaar. Zaterdagmiddag werd er opeens op de deur geklopt, zo leuk. Onze bovenbuurvrouw Vanessa, met haar dochtertje Emily kwamen ons twee eendjes laten zien. Ze vertelde dat ze bij Emily op school eende-eieren uit lieten komen, en dan mochten een paar kinderen de kuikentjes een poosje mee naar huis nemen om ervoor te zorgen. Je mag ze ook houden, maar dan moet je wel een vijver in de tuin hebben. Nou dat heeft Vanessa uiteraard niet, dus ze gingen ze weer wegbrengen, maar ze dacht dat becca het misschien wel leuk zou vinden om ze voor die tijd nog even te zien. Leuk he!.

Rebecca vond het geweldig; Joel kreeg er ook een te pakken en draaide hem/haar bijna de nek om, dat was iets minder succesvol ;-)

Emily met een van de twee kuikentjes.

Het verbaasd me eigenlijk best wel hoe snel we alweer met allerlei mensen in contact zijn. Maar het is wel heel fijn en iedereen is ook zo behulpzaam! We moeten helemaal weer wennen aan de vriendelijkheid op straat na al de jaren in Southmead! En tis zo schoon en veilig hier! Schoon komt niet alleen doordat de mensen de straten schoner houden (dat doen ze ook wel), maar de communities worden ook schoongehouden. Op onze community lopen continue iets van 4 mensen rond, die doen reparaties, gras maaien, blad blazen, afval oppikken, en waarschijnlijk nog veel meer.

We moeten ook wel wennen aan de Amerikanen hoor. Alles is 'wonderful', 'amazing', 'great', als Hollanders zijn we denk ik veel bescheidener over jezelf.

Op het filmpje ben ik met Joel aan 't spelen, en op 't laatst komt er een poep aan, dat is duidelijk aan z'n gezicht te zien.....
Hier komen nog wat random foto's:

Vaderdag!

Nog een maiseter. De velletjes komen er netjes weer uit van onderen de volgende dag.

Fast asleep!

Happy. Met krulletjes; we zijn benieuwd hoe het er over een jaar uitziet.

Bermbloem; op veel plaatsen zijn de bermen hier beplant met een soort vetplant, en die bloeien nu overal.

Henk in z'n kantoor

....

Gallery: erop uit

eshuisfamily — Mon, 22 Jun 2009 10:15:00 GMT

Gallery: de kids enzo

eshuisfamily — Fri, 12 Jun 2009 13:49:00 GMT

foto's

De kids enzo

eshuisfamily — Thu, 11 Jun 2009 10:52:00 GMT

Ik dacht dat het wel leuk zou zijn om deze aflevering aan de kids te wijden. Rebecca was heel bezorgd toen we voor de allereerste keer in ons appartement kwamen: 'maar dit huisje is helemaal leeg!', dikke pruillip. Het wordt langzamerhand beter; afgelopen zaterdag hebben we een eettafel met 4 stoelen op de kop getikt (van de Nederlandse mensen die we in de kerk ontmoet hebben, jaja!).

Op de garagesale hebben we een prachtig poppehuis met allerlei attributen op de kop getikt, waar Rebecca helemaal weg van is. Lekker stevig, houten materiaal, waar ze haar fantasie naar hartelust in kwijt kan. En dan hoor je echt alles terug wat wij zelf ook doen en tegen haar zeggen. Ze praat dan met verschillende stemmen; echt geweldig om naar te luisteren. Tja; alleen kleurboeken is toch wel een beetje saai om de tijd mee door te komen.

Ze is ook helemaal weg van het 'diepe' zwembad; in een zwemring trapt ze het hele bad door en ze weet echt van geen ophouden. Leuk om te zien hoor, hoe ze over haar angst heengaat. Ik ben wat aan 't rondkijken naar zwemles; en in de tussentijd leren we haar zelf gewoon een beetje hoe ze rond kan komen. Ze praat ook weer engels; de eerste weken weigerde ze om dat te doen. Maar nu is ze daar weer overheen en pas in 't park heeft ze enorm leuk met twee andere meisjes gespeeld; hele verhalen en toen wij weggingen gaven ze elkaar alle drie een dikke knuffel! Zo schattig om te zien. Over twee weken is er in de kerk een Vacation Bible School; daar hebben we haar ook voor opgegeven.

Verjaardagskaart voor opa op de bus doen

Diep in slaap in 'het hoge bed' -- 'ik ben zooo blij met mijn hoge bedje!'

Fun in the pool

Sweetcorn (mais) van de markt; daar doe je haar echt een plezier mee!

maar....

hem ook!

Bubbles in het park!

Letterpuzzeltjes en/met letterkoekjes

En dan Joel! Tja.... wat moet je daarvan zeggen. Hij is zoooo actief! Rolt de hele kamer door; wil het liefst staan

en aan je hand lopen. Doet de keukenkastjes open en pakt de spullen eruit

(hoe pak je een emmer uit een kastje - en hoe krijg je hem dan vervolgens weer van je hoofd af....)

en is dol op kabels. Dus hebben we een deurhekje besteld; die kwam gisteren aan en die zit nu voor de opening naar de keuken. De andere optie was om op alle kastjes van die kinderbeveiligingen te doen, maar dit leek ons handiger. En verder is het eerste wat we 's ochtends doen als we uit bed komen: de internetkabel vakkundig onder de bank wegstoppen (dat had hij overigens zo door; bekleding optillen, en dan aan de kabel trekken), het snoer van de lamp uit het stopcontact halen en helemaal om de lamp vastzetten en het touwtje van de lamellen omhoog leggen. We zijn dat echt helemaal niet gewend van Rebecca, die was veel minder actief en ontdekkend. Ik kan dus ook niet wachten tot de box er is; eind juni is de planning. Zul je zien dat hij daar niet in wil. HIj weet zo goed wat hij wil; als hij melk wil drinken bij mij, komt hij naar mij toe schuifelen (en als ik dan wegloop, kruipt hij me overal achteraan), trekt hij aan m'n been: 'mamamama' en dan weet ik weer hoe laat het is. En hij heeft zoveel last van z'n tanden; de ene is nog maar net door of daar komt de andere weer. En dan is hij overdag ongedurig, maar vooral 's avonds kan hij niet in slaap komen; 's nachts wordt hij een keer wakker en wil dan wat eten; kapotte billen, noem maar op. Hij heeft nu net een middenboventand door, dus we dachten dat we weer even konden ademhalen, maar nee hoor; gisteren begon het hele verhaal weer; ik denk zelf dat er weer een ondertand aankomt. Ook dat is heel verschillend van becca.

eten!

Bouncen in de buitendeur.

Week 3

eshuisfamily — Thu, 4 Jun 2009 20:58:00 GMT

Hallo allemaal,

We zijn inmiddels aan de derde week hier begonnen. Alles voelt nog heel nieuw en onwennig, maar tegelijk hebben we weer een ritme. Er begint zich weer een gewone gang van zaken af te tekenen. Nu zeker, want ik ben aan m'n nieuwe baan begonnen, en dat geeft structuur. Ik heb een goede start gemaakt. Ik vind het geweldig om hier aan de slag te gaan. Het project lijkt me interessant en de groep hier is leuk. De eerste dagen ben je voornamelijk bezig met administratieve zaken: contract tekenen, opzetten van accounts, aanvragen van een 'social security number', info over het reilen en zeilen van de uni tot je nemen, plus nog veel meer. Gelukkig verliep dat heel vlot. Ik heb het geluk dat ik in een rustige periode hier gekomen ben. De zomermaanden schijnen veel drukker te zijn. Vanaf vandaag ben ik aan m'n eigenlijke project begonnen. Vooral veel inlezen, ook omdat ik nog geen computer heb om mee te werken en te rekenen. Ik deel m'n kamer met Enrico, een Duitser. De groep bestaat vooral uit Duitsers; m'n begeleider heeft z'n groep uit Duitsland hier naar toe verhuisd. Wie weet, leer ik hier nog vloeiend Duits. M'n begeleider heet Filipp, en hij is hier associate professor. Iedere wetenschapper met een vaste baan heet hier professor, maar er zijn verschillende onderverdelingen. Full professor is de hoogste rank. Filipp komt dus uit Duitsland en wel uit Karlsruhe; het gras leek hem groener in Amerika en ik de overstap heeft hem inderdaad geen windeieren gelegd.

Het valt me hier op hoeveel Aziaten er op de campus rondlopen. En verder sowieso mensen van alle nationaliteiten. Dat is wel het boeiende van het werken aan een universiteit.

Met zo'n verhuizing die we net achter de rug hebben merk je wel dat je echt weer je identiteit moet herontdekken. De vanzelfsprekende context van Bristol/Nederland is ineens weg en je vraagt je soms af waarom je hier in vredesnaam bent. Maar als je dan rustig aan het opbouwen gaat, zoals huis inrichten, boodschappen doen, een kerk opzoeken, naar het werk gaan, dan weet je weer wie je bent en wat je hier doet.

We zijn nu twee keer naar dezelfde kerk geweest (University Methodist Church), want die is op loopafstand. We zijn daar hartelijk onthaald en hebben daar goede diensten achter de rug. Vooral Rebecca vindt het fijn, want er is echt een hele leuke zondagsschool. We hebben ook nog een 'reformed church' gevonden, maar die is meer dan 10 mijlen weg. Als we de fietsen hebben, gaan we daar ook zeker nog eens naar toe.

Deze keer geen foto's. Petra heeft me net een heel leuk filmpje van Joel laten zien, dat gaan we een andere keer op de site proberen te zetten. Joel krijgt voortanden en dat gaat niet helemaal vanzelf. Hopelijk houdt hij zich vannacht koest. Tijd voor koffie, dus.... groetjes van ons en tot horens.

Gallery: week 2

eshuisfamily — Sun, 31 May 2009 07:01:00 GMT

Week 2

eshuisfamily — Sat, 30 May 2009 02:30:00 GMT

Hallo allemaal weer!

Dit betekent niet dat we dit elke week gaan doen! maar nu is alles nog nieuw en dan valt er ook iedere keer wel weer wat te vertellen. We hebben eindelijk (!) internet; het zou afgelopen donderdag moeten werken, maar het werkte niet. Gisteren is Henk er meer dan een halve dag mee aan de gang geweest, verschillende telefoontjes gepleegd, maar we kregen het niet aan de gang. Vanochtend is er iemand geweest en sindsdien werkt het!

Van de week hebben we voor het eerst sinds heeeeeel lang weer een enigszins normale week gehad, als gezin in een eigen huis. We zijn het allemaal ontwend, maar het is wel erg fijn! We raken over de jetlag heen en zijn 's avonds dus niet meer zo ongelooflijk moe en we slapen nu ook gewoon een hele nacht door.

Afgelopen woensdag zijn we er met de bus opuit geweest.Verbazend, maar er is hier dus een redelijk goed busnetwerk, wat ook nog eens niet duur is. We gingen naar Tustin Market Place, een groot soort winkelcentrum, maar niet alles overdekt in een groot centrum. Het is echt heel groot; afstanden zijn hier echt anders dan in Europa! De wegen zijn breder (toen we vorige week maandag van LA hier naar toe reden, gingen we over 8-baans snelwegen, dus 16 banen beide kanten), de kruisingen groter en ja, ook de winkelcentra.

De drive-thru, waar we langs lopen naar de bus. Booming business! Bij de bushalte wachtte ons een verassing:

Tja... hoe neem je een fiets mee op de bus! De trip naar het winkelcentrum was geslaagd; nog een paar spulletjes gekocht (zoals een tondeuse... sta je in Amerika gewoon weer haar te knippen!).

Op de terugweg ontmoetten we een gezellige Amerikaanse jongen, die ons van alles over Irvine verteld heeft. De mensen zijn hier erg vriendelijk; ze zeggen elkaar gedag op straat en je krijgt vaak een vriendelijke glimlach; echt heel anders dan we in Bristol gewend waren.

Je kunt wel zien dat het weer fantastisch is!. De laatste twee dagen is het de hele dag door bewolkt, met zowaar gistermorgen een paar druppeltjes regen.

Iedere zaterdagochtend is er op loopafstand van ons apartement een grote markt met allemaal verse groente en fruit, hoofdzakelijk (of uitsluitend, daar zijn we nog niet achter) spullen uit Californie. Daar kun je 10-kilo zakken sinaasappels kopen, voor $10. Erg lekker!

Overal mag je proeven; deze mevrouw biedt (netjes met een tangetje) iedereen stukjes fruit aan, die ze dan ook verkopen. Wat ze nu aan ons geeft is een kruising tussen een pruim (plum) en abrikoos (apricot); het heet dan ook een pluot en ze zijn erg lekker! Rebecca geniet enorm van al die kleine 'proefstationnetjes'; aardbeien, kersen, blauwe bessen, allerlei soorten zacht fruit, cake, ijs; echt alles kun je proeven.

Deze kraam heeft een aparte tafel met al hun koopwaar. Je kunt sateprikkertjes pakken en dan stukjes eten. Yummie!

Vlak bij ons zit een leuke supermarkt; Trader Joe's, waar je heel veel biologische spullen kunt kopen, voor normale prijzen. Daar gaan we voorlopig maar naar toe, tot we onze fietsen hebben.

Van buiten ziet het er zo uit:

Tis een gezellige winkel. Vlakbij is ook de krantekiosk:

waar je het benodigde aantal 'quarters' (kwartjes) in moet gooien om het deurtje open te doen, zodat je er een krant uit kunt halen. En als we dan weer naar huis lopen, zie je zo ons blok:

De laundry room ziet er van binnen zo uit:

met onze wasmand op de grond voor de wasmachine die voor mij draait. Het is wel even wennen om de wasmachine niet zelf in huis te hebben. De laundry room is echt vlakbij gelukkig en de wasmachines zijn supergroot, dus we hoeven er niet zo vaak heen. In dezelfde ruimte zijn ook de droogtrommels, maar die hebben we nog niet gebruikt. Het droogt hier trouwens minder goed dan ik verwacht had; ik denk dat de lucht vochtiger is.

We zijn onze 'patiotuin' ook aan 't aanleggen; hier zie je Rebecca druk bezig met aardbeienzaadjes/plantjes.

en hier zie je haar genieten van een ouderwets kippepootje!

Een echte Eshuis wat dat betreft!!

Joel heeft weer een tand op doorkomen staan en is daar nogal ongedurig van. Even weer een paar dagen doorbijten! Verder is hij heel goed in z'n doen; hij duwt zich op z'n buik de hele kamer door. Zodra hij ergens een kabel zit, of een krant, racet hij erop af. We moeten echt alles waar hij niet aan mag komen, omhoog leggen, maar dat is nog niet zo gemakkelijk aangezien we alleen nog maar een bank in de kamer hebben staan ;-). Onder de bank werkt ook gelukkig!

En dat was het weer voor deze week.

Groetjes, Petra.

De eerste week

eshuisfamily — Wed, 27 May 2009 12:43:00 GMT

Hallo allemaal!

Onze eerste week zit erop! Het was ongelooflijk druk en ook vermoeiend, vooral door het gekke tijdsverschil. Okee, op maandag zijn we dus de lucht in gegaan met een flink groot vliegtuig zoals je op de foto's ziet. Joel paste precies in het 'wiegje', en heeft er ook een paar uur heerlijk in geslapen. Rebecca was vastbesloten dat ze niet in een stoel ging slapen ('ik ga toch niet in de stoel slapen...') en heeft tot ongeveer een uur voor de landing gespeeld, gekletst, mij wakker gehouden... Toen heb ik haar op schoot genomen en is ze in slaap gevallen. Ikzelf heb helemaal niet geslapen. Toen we gingen landen, was het half twee snacht Nederlandse tijd, maar onze klok ging opeens 9 uur achteruit dus was het weer midden op de middag. Echt zo raar; het hele besef van dag en nacht was ik kwijt. De douane ging heel vlot, Henk heeft de auto opgehaald en we zijn naar Irvine gereden. Het hotel was goed. We werden natuurlijk prompt midden in de nacht wakker en dan ook echt klaarwakker; dat heeft de hele week nog wel zo'n beetje geduurd. Je biologische klok verzet je niet zomaar!
Dinsdag zijn we eerst naar ons huis gegaan; dat was even spannend; hoe zouden we het aantreffen. Maar het ziet er goed uit. Snel wat koffers neergezet en daarna op weg naar IKEA. Met echt zo'n lome moeheid in je lijf. We hebben een bed gekocht voor onszelf en de kids en een bank en keukenspullen enzo en toen zijn we weer naar het hotel gegaan. Om maar weer te gaan slapen. De volgende dag ben ik met de kids in ons huis gebleven om schoon te maken en uit te pakken en Henk is nog weer op pad geweest. Donderdagochtend hebben we nog een stofzuiger gekocht en een strijkbout en staafmixer (lang leve de staafmixers!!) en toen is Henk de auto weg gaan brengen en daarna zaten we echt hier!
De moeheid is nu wel over aan't gaan, en we slapen ook de hele nacht door, maar 's avonds zo rond negen uur/half tien kunnen we onze ogen niet echt meer open houden!

Het weer hier is fantastisch. De afgelopen week begon het 's ochtends iedere keer bewolkt en zo rond 10 uur begint het helder te worden en dan is de lucht de hele dag strakblauw, heerlijk zonnetje en een lekker briesje erbij. Echt zo lekker! De mensen zijn heel vriendelijk; iedereen zegt gedag tegen elkaar, dat zijn we helemaal niet meer gewend. En het is zoooo schoon hier! De vegetatie is erg mooi; heel anders dan in Nederland en Engeland; een beetje subtropisch. Ik heb wat foto's gemaakt, daar zie je het wel een beetje op. Palmbomen, vetplanten. Er bloeit ook heel veel, dus zijn er heel veel geuren. Overal langs de wegen staat een soort kamperfoelie, verder zijn hier veel bomen die op dit moment paarse bloemen hebben met een eigen geur.

Ik zit nu bij het zwembad deze blog te typen; we hebben zelf thuis nog geen internet, dat wordt eind deze week geactiveerd. Bij het zwembad en in de landry room heb je internet in de lucht hangen.

Vandaag is hier een 'bankholiday'; memorial day. Herdenking van oorlogslachtoffers; een beetje wat bij wij op 4 mei doen (en in Engeland op 11 november). Gisteren zijn we naar een kerk in de buurt geweest; het was goed om daar te zijn. Rebecca vond de Sunday School erg leuk; er waren 9 kinderen (3-5) en er waren ook een heel stel families op kamp, dus normaal zijn er nog meer. Opeens kreeg ze ook weer vertrouwen in d'r eigen Engels; ze heeft de hele week nog geweigerd om Engels te praten. Terwijl ze prima doorheeft waar de mensen het over hebben! We zijn vandaag wezen wandelen in de buurt; een kwartiertje lopen hiervandaan ligt een prachtig Regional Park. Echt heel groot en heel goed onderhouden, met verschillende kinderspeelplaatsjes, heel veen picnicbanken in de schaduw van bomen en ook overal staan barbecues, die je mag gebruiken. Moet je wel je eigen kooltjes enzo meenemen! Er zijn zelfs een paar (schone!) wc-gebouwen in het park. Daarna zijn we naar de universiteit gelopen om even te kijken waar Henk komt te zitten. En toen zijn we weer naar huis gegaan en hebben Henk en Becca lekker in het zwembad gezeten. 't Lijkt wel vakantie, alleen dan wel een serieuze vakantie...

Fun op het balkon

Uitzicht vanaf de patio

Keuken..

Ons appartement; je kijkt hier naar de achterdeur

De nieuwe stofzuiger

Achterkant van ons blok, met een paar Amerikaanse auto's

De brievenbussen

Washok

Schoon!!!!

Pa en zoon