delasmal world tour

Tango

delasmal — Tue, 18 Dec 2007 00:31:00 GMT

“Tango is geen dans, is geen muziek, maar het leven zelf”, aldus onze gastheer Raul.
Op het Plaza Dorrego vonden wij op onze eerste dag in Argentinië het hart van de “tango van het volk”: gewoon op zondagavond dansen op straat. Nieuwe artiesten treden op en jong en oud danst de Tango. Kijkend naar de voeten, vonden wij geen patroon, geen vast ritme en geen regels. Wel duidelijk is dat het vol met passie, energie en melancholie zit. We zagen ook de oude mannetjes die het uitstekend beheersen en de hele zondagavond proberen met de mooiste jonge dames te dansen. Haha, vandaag in La Boca (de wijk waar Maradona is opgegroeid) werd Eva door een oud mannetje verleid om de tango te dansen. De arme man kon amper meer lopen, maar dansen&sjansen ging hem nog prima af!!! ,-))
In Vuurland sliepen we in een Bed en Breakfast met 4 gastenkamers. De gastvrouw en –heer, Raul en Christina, gaven aan dat wij de 2e avond om 10.00 uur aanwezig moesten zijn. De tafel en stoelen werden aan de kant gezet en Señor Raul ging op een stoeltje zitten met een grote acordeón op zijn schoot. Hij vertelde over het onstaan van de tango bij de Europese immigrantenten in de arbeiderswijk Boca in Buenos Aires begin 20e eeuw, en begon het spelen van zijn eerste tango (voor ons herkenbaar uit de Godfather-films). Zo nam hij ons mee door de tijd, de verschillende stylen van de tango door de tijd heen.
We zaten bij sommige nummers met een brok in onze keel te luisteren naar de muziek. Luister en bekijk bijvoorbeeld deze: http://www.youtube.com/watch?v=RUAPf_ccobc De Tango is een gevoelsmatige muziek die niet iedere keer hetzelfde gespeeld noch gedanst wordt. Versnellingen, vertragingen, geen regelmaat, oftewel volledige improvisatie: zo is het leven, zo is de tango!
Na de voorstelling gingen de gastheer en vrouw voor ons dansen in de kleine huiskarer. Ze hadden zich opgedoft inclusief de herenhoed en hogen hakken. Wij kregen onze eerste Tangoles. Voor Eva was het moeilijke dat de vrouw moet wachten op de sturing van de man ,-)) hahaha
Tango werd daarmee onze nieuwe hype: lekker dicht tegenelkaar aan (daar houden wij wel van) en improviseren maar. In de huiskamer hebben we nog wel een keer geoefend, maar teruggekomen in Buenos Aires op het Plaza Dorrego, hebben we toch maar met respect gekeken naar de Tango-dansende menigte. Toch maar ietsjes meer oefenen...

Eten en drinken

delasmal — Fri, 14 Dec 2007 00:29:00 GMT

Op reis is het altijd weer leuk om te zien hoe anders het eten is dan we thuis gewend zijn. Ook Argentijnen eten op een volkomen andere manier dan de Nederlanders.
Laat ik beginnen bij vlees. Als vegetariër behoor je hier toch wel een beetje tot de onbegrepen bevolkingsgroep. Iedere menukaart staat van onder tot boven vol met vleesgerechten. Zelfs de ontbijtkaart staat vol met broodjes vlees, salades met vlees of omelet met vlees. Na veel zoeken zie je onderaan een optie: ¨vegetariano¨. Ah, heerlijk, een dagdeel zonder vlees, het kan wél, als je goed genoeg zoekt!
De steak is hier zoals verwacht heerlijk. Als we hem ´s avonds niet zelf kiezen, dan krijgen we hem tijdens een 4x4 tocht midden in het natuurpark gewoon als lunch tussen een stokbroodje. En dan heb ik het niet over een net stukje van 200 gram, nee dan ligt er een halve koeiebil op je stokbroodje.
Iets minder vanzelfsprekend vind ik de ijs cultuur. In iedere straat is een heladerio te vinden. Een gezellig en kleurijk winkeltje special voor ijs. Roomijs welteverstaan. Het is er in alle soorten en maten. Jong en oud zien we op alle momenten van de dag naar binnen lopen om zichzelf op een lekker ijsje te trakteren. In Buenos Aires was het 25 graden, dan is een ijsje zeker een welkome afkoeling. Maar hier in het zuiden van het land waar je naar buiten gaat gewapend met thermo ondergoed en handschoenen wordt de heladerio ook ieder moment van de dag drukbezocht.
Nu mag de wijn in dit verhaal niet ontbreken. Oh, wat is die lekker. Jullie weten waarschijnlijk allang dat wij geen kenners zijn, maar dat betekent niet dat we er niet van kunnen genieten. Wat we geleerd hebben is: Als er Malbec op staat is het heerlijk en ook Norton is een term waar we altijd succes mee hebben. De vino tinto (rode wijn) is in verschillende maten aan te slepen: mini, medium of de normale fles die wij allemaal kennen. Dus bij de lunch een kleintje, bij normale trek tijdens het eten een halve en als we er zin in hebben een hele fles. Als je de hele dag buiten bent geweest is er niets lekkerder dan napraten over de avonturen van die dag bij een lekkere Argentijnse rode wijn.
Je hebt het goed gelezen; over 2 weken rollen we hier het land uit na al die steaks, ijsjes en rode wijn. Proost!

touren en touren

delasmal — Mon, 10 Dec 2007 00:30:00 GMT

El Calafate is hier hét toeristen dorp: één grote straat met restaurants, hotels, cafés, tour-bureaus, outdoor - en souvernir winkels. Door de kou en de felle zon gecombineerd met de bergachtige omgeving doet dit denken aan een wintersport dorp. Iedereen loopt hier in Northface jassen, met zonnebrillen, bergschoenen, etc. Lekker sportief dus.

We wilden niet kiezen, dus hebben zo ongeveer alle tours gedaan die hier te boeken zijn bij de grofweg 50 travel agencies. Kortom, dit was een week vol met gletsjers en steppes, vossen, 4-wheel drive, schapenfarm (Señor Benneton heeft hier een ´estancia´ met 150.000 schapen!), besneeuwde bergen, paardrijden, gletsjer-klimmen, condors, meren, schapenscheren, watervallen, overstappen van mini´s bussen naar taxi´s naar grote bussen naar boten. Uiteraard weer veel eten: stokbroodje met een gigantische lap van het beste rundervlees als toppunt: net van de barbecue die opgezet was midden in een zeer winderige, oneindige, onbewoonde steppe.

De irritaties in de tourgroups moesten wel even overwonnen worden, maar zelfs een irritante groep van 150 fransen kreeg ons er niet onder. Ofschoon ze wel hoge ogen gooiden in het irritatie-klassement door systematisch door de toelichting van de gids heen te praten wanneer die in het Engels of Spaans was en door vervolgens tijdens de Franse toelichting “sssshhhttt, Silence svp” te roepen: hahahaha, quelle arrogance!!

Kortom, een hele week touren met één rustdag: we zijn moe en voldaan, en ga vandaag naar Tierre del Fuego (Vuurland) om het “einde-vd-wereld-gevoel” op te snuiven in kajakken, 4wheel frives en minibusjes. Kortom, we touren lekker door! Uitrusten en relaxen komt weer in Buenos Aires.

Ciao, hasta lluego!

Buenos Aires

delasmal — Sun, 9 Dec 2007 00:28:00 GMT

De taxichauffeur is humeurig en half-slapend en brengt ons slingerend over de weg naar Buenos Aires. Ik begin maar een praatje met mijn drie woorden Spaans om hem wakker te houden. Want het is wel ´s nachts maar het is niet bepaald rustig. Veel grote SUV-achtige auto en Pick-ups passeren ons links en recht met een noodgang.

Om twee uur ´s nachts zien we vanuit deze taxi spelende kinderen, volle terassen, veel mensen in groepjes bij elkaar: eten, drinken of gewoon lekker rondhangen. We rijden de alternatieve- /artiestenwijk San Telmo in, waar wij op “Bolivar y San Juan” (de hoek van Bolivar en San Juan) een klein appartementje hebben gehuurd van Fabrizio, die overkomt als één van de vele backpackers die hier ooit in San Telmo terecht is gekomen en simpelweg nooit is weggegaan. Hij zegt dat ons appartement mooi is en begint daarna hard ´op z´n Borats´ te lachen: “ik gebruik het zelf ook vaak” met een dikke knipoog…. Fijn om te weten, Fabrizio…

Terug naar Buenos Aires: we ervaren het als het New York van Latijns Amerika. Deze stad slaapt ook nooit, er is altijd muziek (tango), geschreeuw uit de vele goede restaurants waar de kleinste steak 500 gram is, en de altijd aanwezige verkeersgeluiden van de vele zwart-gele taxi´s en bontgekleurde, zwartrokende stadsbussen. Het is één grote internationale smeltkroes: er is in de vorige eeuw een grote toestroom van Europese immigranten geweest: Spanjaarden en Italianen, maar ook Russen en Duitsers en allerlei andere Europeanen. Iedere porteño, inwoner van BA, heeft een mix van Europeaanse en Andes- voorouders. Deze mengelmoes geeft een internationale, cosmopoliete sfeer die we ook in New York ervaarden.

Oké, wellicht is het een beetje vergezocht, maar als je Frank Sinatra vervangt door Carlos Grandel (dé held en grondlegger van de hedendaagse Argentijnse tango), en Joe Di Maggio door Diego Maradona (dichter bij God kun je hier bijna niet komen…), dan kom je toch een aardig eind. Als je dan nog bedenkt: dat hier een musical-district is, dat de stad betaalbaar is geworden door flinke devaluatie van de munteenheid, die aangeduidt wordt met een “$”, dat deze grote stad eigenlijk ook een verzameling is van kleinere steden met iedere een geheel eigen karakter, en dat het doorrijden van de stad in een taxi een geweldige manier is om al die verschillende wijken te zien…

Nou wat ik in ieder geval duidelijk wil maken, dat we het hier heerlijk naar ons zin hebben, dat de steaks, pasta´s en pizza´s erin vliegen, de rio tinto vloeit en de tango goed klinkt. Gelukkig hebben we na deze vier dagen aan het einde van onze vakantie, nog eens vijf dagen om lekker rond te hangen in deze bruisende stad.

STel je voor....

delasmal — Mon, 3 Dec 2007 00:26:00 GMT

Stel je voor: Na een lange vliegreis kom je de slurf van het vliegtuig uitgelopen. De vochtige hitte komt je tegemoet. Je weet: de vakantie is begonnen!
Het blijft iedere keer weer raar dat een reis in zo´n metalen vogel je binnen een etmaal naar een totaal andere wereld kan brengen.
De eerste indrukken zijn gemaakt: De tango op het plein, de oude mannetjes die liefdesliederen zingen in het restaurant, de wapperende Argentijnse vlag op het plaza de Mayo. Alles bijelkaar is Argentinie een belevenis.
De antiekmarkt om de hoek van het apartement, onze eerste Argentijnse steak met bijbehorende rode wijn, oude vergane gebouwen, en mannen van in de 60 die allemaal op de vader van Maxima lijken.
Iedereen die er is geweest had het ons al verteld, maar wij vertellen het jullie bij deze: Wauw!
Ik ben benieuwd wat de rest van de reis ons zal brengen.